REKLAMA

Projekt Centrum Kultury w Bamiyan w Afganistanie

mg | 13 marz 2015 09:39 0

W styczniu 2015 roku zespół projektowy BXBstudio wraz z pracowniami Moss Decor oraz Unique Vision Studio zaprezentował projekt Centrum Kultury w Bamiyan w Afganistanie. Został on zgłoszony do konkursu, którego organizatorem jest UNESCO. W sumie na konkurs wpłynęło aż 1.070 prac z całego świata.

Centrum Kultury w Bamiyan ma być miejscem gromadzenia i ekspozycji zabytków archeologicznych i etnograficznych z całego kraju. Oprócz tego, będą się w nim odbywały imprezy kulturalne promujące Afganistan i jego dziedzictwo kulturowe. Projekt, który był możliwy dzięki pomocy finansowej Republiki Korei, to efekt wspólnego działania UNESCO oraz Ministerstwa Informacji i Kultury w Afganistanie.

  • Bamiyan Cultural Centre

    Projekt: BXBstudio Bogusław Barnaś
    Architektura krajobrazu: Moss Decor
    Wizualizacje i grafika: Unique Vision Studio Rafał Barnaś & BXBstudio
    Zespół projektowy: Bogusław Barnaś, Natalia Bryzek, Anna Hydzik, Rafał Barnaś, Agata Lęcznar, Magdalena Kajor, Justyna Kosek
    Lokalizacja: Bamiyan (Afganistan)
    Data: 2015 r.
    Powierzchnia: 2.228 m2
    Organizator konkursu: UNESCO

Działka wyznaczona pod projekt znajduje się na wzniesieniu, z którego rozpościera się widok na dolinę Bamiyan. Celem pracy stworzonej przez BXBstudio było podkreślenie i wykorzystanie walorów miejsca, wpisanie go w otaczający krajobraz i kulturę. 

  • Bogusław Barnaś, właściciel BXBstudio

     

    Chcieliśmy również zaprezentować budynek ekonomiczny w budowie i użytkowaniu, łatwy do rozbudowy i zmiany funkcji. Projektując budynek, staraliśmy się dostosować do wszystkich wytycznych podanych w regulaminie konkursu. Naszymi założeniami było stworzenie budynku zbudowanego z lokalnych materiałów w typowej dla regionu technologii, ale o nieprzeciętnych walorach architektonicznych. Budynek powinien być bardzo zwarty, aby był jak najbardziej energooszczędny, a z drugiej strony bardzo dobrze doświetlony światłem naturalnym. W naszym projekcie jest on połączony z tarasem widokowym, dzięki czemu staje się elementem architektury, a nie tylko barierą uniemożliwiającą wtargnięcie na działkę. Zagospodarowanie terenu jest oparte na tym samym module co bryła budynku. Poszczególne kwartały wypełnione są roślinnością o różnej wysokości, wodą lub geometryczną posadzką.

Forma

Forma budynku to horyzontalna bryła, która oparta jest na module o wymiarze 4x4 m. Podstawą układu jest siatka słupów i podciągów, którą wypełniono lokalnie wykonaną cegłą, tworzącą ściany i kolebki. Budynek został doświetlony za pośrednictwem kopuł, które obracane są w różne strony. Dzięki temu uzyskano różnorodne doświetlanie dostosowane do funkcji poszczególnych pomieszczeń. Za sprawą pozornej nieregularności powstały niepowtarzalne wnętrza i interesująca bryła. W budynku znajduje się kilka wewnętrznych dziedzińców, które wprowadzają do wnętrza przyrodę oraz światło dzienne.

Zaprojektowany obiekt – dzięki zwartej bryle oraz naturalnemu doświetleniu wnętrz – będzie wydajny energetycznie. Z dachu można odprowadzać wodę do zbiornika retencyjnego i używać jej w budynku oraz ogrodzie. Istnieje również możliwość zamontowania kolektorów słonecznych na płaskich częściach dachu. Nie będą one widoczne z zewnątrz, gdyż zasłonią je sklepienia kolebkowe.

Budynek jest położony na wyższej części działki, dzięki czemu z muzeum i z herbaciarni rozpościera się atrakcyjny widok na dolinę Bamiyan.

Ważnym elementem zagospodarowania jest mur otaczający działkę.

Funkcja

Budynek oparty jest na siatce słupów, przez co układ pomieszczeń cechuje duża regularność. Dzięki temu łatwo można dokonać zmian w aranżacji – wystarczy wyburzyć ścianki działowe. Budynek został podzielony na dwie strefy – publiczną i półprywatną, przeznaczoną dla pracowników muzeum, uczniów i artystów. Wewnątrz rozdzielają je dziedziniec i strefa wejściowa.

W strefie publicznej znajdują się muzeum, performance hall, herbaciarnia i funkcje pomocnicze. Natomiast półprywatną przeznaczono na część administracyjną, sale szkolne, salę konferencyjną i studio warsztatów.

Przestrzeń wejściowa dzieli budynek na dwie zasadnicze strefy wymienione powyżej. Jest to przestrzeń dobrze doświetlona, połączona z wewnętrznym dziedzińcem. Łączy się ona bezpośrednio z muzeum i performance hall. W tej strefie znajdują się herbaciarnia wraz z zapleczem oraz sklep z pamiątkami. Toalety zlokalizowano w pobliżu herbaciarni, performance hall i muzeum. Są one dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Muzeum dostępne jest bezpośrednio z holu głównego. Jest to otwarta przestrzeń z różnorodnym doświetleniem, górnym – zapewnionym przez przeszklenia w kolebkach i bocznym – poprzez wewnętrzny dziedziniec. Muzeum jest otwarte na taras widokowy, z którego rozpościera się niepowtarzalny widok. Wnętrze jest połączone z tarasem poprzez przeszklenia i kontynuację modułowej siatki. Część ekspozycyjna muzeum może zostać różnorodnie zagospodarowana. Da się ją podzielić na wystawę czasową i stałą, aranżować za pomocą postumentów i ścianek działowych.

Muzeum jest połączone z magazynem kolekcji, a ten z kolei ze strefą reaserch center. Do niej zaprojektowane jest osobne wejście połączone z wjazdem do przestrzeni rozładunkowej. Naukowcy i archeolodzy mają przestronną, dobrze doświetloną przestrzeń połączoną z biblioteką i czytelnią.

Sala widowiskowa została połączona z holem wejściowym, który pełni funkcję foyer. Posiada ona spadek, tak aby publiczność miała dobry widok na scenę. Może pomieścić 200 osób. Jest doświetlona poprzez przeszklenia w kolebkach, które mogą być zasłonięte poprzez zasłony bądź żaluzje, jeżeli zajdzie taka potrzeba. Scenę połączono z szatniami dla artystów. Posiada ona osobne wejście od strony zaplecza.

Strefa półprywatna posiada bardziej kameralny charakter. Może być zamknięta przez szklane drzwi, co ograniczy dostęp osób postronnych. Użytkownikami sali konferencyjnej mogą być osoby pracujące w tej części budynku, jak również można ją wynajmować. Dzięki przesuwnym panelom bardzo łatwo można ją podzielić na dwie mniejsze sale. Studio warsztatów mieści w sobie wszystkie wymagane przestrzenie. Znajduje się tam obszerny warsztat dla artystów, który został doświetlony światłem dziennym. Dzięki sklepieniom kolebkowym, które doświetlają wnętrze, można go dowolnie podzielić i zaaranżować na mniejsze przestrzenie.

Administracja została zaprojektowana jako jedno pomieszczenie podzielone na mniejsze biura. Jest to optymalne rozwiązanie, ponieważ w tej sytuacji bardzo mało przestrzeni traconej jest na komunikację. Poszczególni pracownicy mają własną przestrzeń, a także łatwo mogą komunikować się pomiędzy swoimi biurami.

0 Nie ma jeszcze komentarzy. Kliknij i dodaj pierwszy!