Dziecięcy pokój ma pewne stałe elementy - łóżko, miejsce do zabawy (samodzielnej i z przyjaciółmi), skrytkę na skarby, dla mieszkańców w wieku szkolnym także miejsce do nauki. Sztuką jest połączyć je wszystkie w spójną całość, stworzyć kompletny świat. Pokój młodego podróżnika ma na ścianie starą mapę, u sufitu linę, na której można ćwiczyć wspinanie, i szkielet dinozaura, ale reszta wyposażenia jest prosta, dyskretna. W pokojach „tematycznych” rządzić ma przede wszystkim wyobraźnia mieszkańców.