Główną ideą projektu realizowanego dla Poznańskiej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II. stopnia im. Mieczysława Karłowicza przy ul. Solnej 12 było zaprojektowanie funkcjonalnej i przyjaznej przestrzeni szkolnej. Proces planowania wymagał od architektów zdiagnozowania potrzeb codziennych użytkowników. Dlatego uczniowie zostali poproszeni o stworzenie map mentalnych, które zawierały własne odczucia, doświadczenia, ale przede wszystkim artykułowały sugestie związane z przekształceniem przestrzeni. Podejście wykorzystujące model współpracy pozwoliło na pogłębioną analizę kontekstu przestrzeni i umożliwiło zmapowanie oczekiwań względem nowej aranżacji. W oparciu o konsultacje, miejsce znajdujące się we wnęcę obok sklepiku szkolnego zostało przekształcone w przestrzeń łączącą różne funkcje. Nieprzyjazne i mało atrakcyjne miejsce zamieniono w strefę odpoczynku i relaksu, ale jednocześnie w przestrzeń nadającą się do przeprowadzenia warsztatów. Inspirując się filozofią niderlandzkiego architekta Hermana Hertzbergera, dotychczasowa bezbarwna, zindywidualizowana przestrzeń przy szkolnej kantynie nabrała wspólnotowego i otwartego charakteru, dzięki umieszczeniu wielkiego stołu, wokół którego ustawiono rzędy mobilnych ławek w kształcie węża. Elementem uzupełniającym wystrój są półki, na które można odłożyć książki. Ponieważ obok znajduje się wyjście na patio, architekci zadbali o to, aby meble mogły zostać przeniesione w łatwy i swobodny sposób na zewnątrz budynku. Przy wyborze materiałów kierowano się estetyką i odpornością, dlatego meble zostały wykonane ze sklejki pokrytej dwustronnym laminatem HPL.