W obrębie otwartego planu parteru zlokalizowano salon, kuchnię z jadalnią oraz rozświetloną klatkę schodową. Na parterze znajduje się również niewielka pracownia, wiatrołap oraz pomieszczenie sanitarne. Piętro mieści sypialnie, łazienkę oraz drugą, niewielką pracownię. Płaski dach wykorzystany został jako miejsce odpoczynku, punkt widokowy i ogród. Przebicie w stropie między kondygnacjami oraz skrzywienie elewacji wprowadza dodatkowe światło do części dziennej z kuchnią i jadalnią. Druga pracownia na piętrze ma dzięki temu tłumione przez lamele dzienne światło i wgląd na jadalnię i część salonu. Garaż, lokalizowany zwyczajowo w bryle budynku i zabierający powierzchnię parteru, w tym przypadku został ukryty w ziemi – wzorem ziemnych schowków na zapasy, tak charakterystycznych na Kaszubach. Prefabrykowane rozwiązanie wyposażone w windę oszczędza przestrzeń na działce i umożliwia lepsze i mniej skrępowane wykorzystanie planu parteru. Podcienia w formie ćwiartki kolebki to jakby powidoki detali z obszaru Pomorza, budownictwa mieszkaniowego i sakralnego. To także element kompozycji fasady, za pomocą którego zaakcentowano wejście do domu. Pojawiający się złoty podział widoczny w proporcjach brył i podziale elewacji wprowadza spokój i powoduje, iż oko koncentruje się na kolorycie i formie niejednolitej powierzchni ścian wykonanych z rozbiórkowej cegły. Pionowe przestawne lamele osłaniające przeszklenia piętra pełnią dwie funkcje. Pierwszą jest ochrona przed nadmiernym nasłonecznieniem sypialni oraz pracowni. Drugą - ochrona przed wizualną penetracją pomieszczeń z zewnątrz. Ich forma i rytm przypominają powierzchnię fasad drewnianych budynków gospodarczych czy szczytów domów mieszkalnych wykonanych z pionowych, drewnianych desek. Materiał użyty do kształtowania fasad budynku obecny jest również wewnątrz. W pomieszczeniach dominuje szkło i cegła, pomalowana na śnieżnobiały kolor tak aby urozmaicać powierzchnię ścian jedynie głęboką, niejednorodną fakturą. Dzięki rzędom szklanych szafek wnętrze wykorzystuje i oddaje zakrzywienie elewacji. Dzięki niemu usytuowana w głębi traktu kuchnia zyskuje rozproszone, dzienne światło. Dachowy świetlik w połączeniu z obszernym, narożnym oknem na parterze gwarantuje w salonie i jadalni różne, zmienne w czasie sceny świetlne. Najlepiej i najsilniej oświetlona jest jadalnia, następnie kuchnia, a na końcu salon, pomimo iż stanowią jedną, otwartą przestrzeń. Powierzchnia domu: ok 150 m kw. Lokalizacja: Kaszuby.